Vanaf 2012 wordt er een uniform systeem gebruikt doorheen gans Europa. Daarom heeft Easytobook een heel overzichtelijke infografiek gemaakt die mooi aantoont wat je mag verwachten.

How the Hotel Stars Ratings works by Easytobook.com

Eazy Wheels

Na mijn val op 6 december, waarbij ik mijn arm gebroken heb, waren ook steunwieltjes van mijn Brompton gebroken. Gelukkig maar, want daardoor was de overige schade beperkt. Die wieltjes zijn immers bedoeld om de schok op te vangen door te breken. Ik zat al een heel tijdje met het idee om Eazy Wheels op mijn Brompton te plaatsen, maar het kwam er maar niet van. Doordat er nu sowieso nieuwe steunwieltjes op mijn Brompton moesten komen, heb ik dan maar van de eerste keer Eazy Wheels gemonteerd. De verbetering is duidelijk merkbaar, het rollen van de Brompton is nu echt easy en geruisloos. De Eazy wheels heb ik via internet gekocht bij SJS Cycles, net zoals de frameclip

Frameclip

Mijn Brompton werd nog niet geleverd met een clip om de achterbeugel vast te zetten. Ook die heb ik geïnstalleerd. Alhoewel de fietsenmaker mij afraadde om dit zelf te doen wegens heel ingewikkeld, heb ik toch maar een poging gewaagd. Volgens wat ik vond op internet was het immers makkelijk te doen. En inderdaad, als je goed de handleiding volgt is het een fluitje van een cent. Door de frameclip scharniert het achterwiel niet meer automatisch naar binnen bij het opheffen, heel handig als je bijvoorbeeld trappen moet doen. Het vouwen vereist nu wel een extra handeling, maar dat gaat ondertussen al automatisch. En door het ingenieuze design kun je het ook altijd uitschakelen door er gewoon aan te draaien.

Handvaten

De oorspronkelijke handvaten van de Brompton zijn eigenlijk niks meer dan een schuimen buisje dat over het stuur wordt geschoven. Echt comfortabel kun je dit niet noemen. Daarom heb ik ze vervangen door de Ergon CG2 S, die een stuk comfortabeler is en onmiddellijk ook nog een tweede handpositie mogelijk maakt door de korte bar-ends. Langer mogen ze echt niet zijn, of ze hinderen bij het vouwen. Nu past het zelfs maar net. Bij het vouwen raakt de linker bar-end zelfs regelmatig de grond. Het stuur van een Brompton is ook niet echt breed, vandaar de S(mall)-variant.

Zadel

Het standaard zadel is niet meteen goed te noemen. Na de ervaringen met een lederen Brooks-zadel op mijn T300 reisfiets was al snel duidelijk dat er ook zo’n zadel op mijn Brompton moest komen, dus heb ik opnieuw gekozen voor de Brooks B17. Brooks wordt door velen beschouwd als het beste fietszadel dat er bestaat (misschien met uitzondering van wielrenners en mountainbikers). Doordat het een lederen zadel is moet het wel ingereden worden voor een aantal honderden kilometers. Daarna is er geen sprake meer van zadelpijn. Regen is ook niet echt goed voor het zadel, maar aangezien mijn Brompton overal mee naar binnen gaat is dit geen probleem.

Elektronica

Als verlichting en fietscomputer heb ik gekozen voor Knogg. Voornamelijk vanwege hun heel simpel systeem om ze te monteren en weer van de fiets te halen: een soort rubberen lus die je rond elke buis kan rekken.

Voor de verlichting heb ik gekozen voor de Bullfrog, zowel voor- als achteraan. Ze zijn zeker heel erg goed zichtbaar voor de andere weggebruikers en hebben verschillende standen, gaande van constant tot epelipsie-aanval. Om zelf iets te zien zijn ze waardeloos. Voor de weinige keren dat ik dat nodig heb, gebruik ik een Petzl-hoofdlamp.

Als fietcomputer gebruik ik een draadloze Nerd 9. De voordelen hiervan zijn grote cijfers en maar 1 knop: het scherm zelf.

Broekbeschermer

Een Deuter broekbeschermer met velcro maakt het plaatje af. Doordat de Brompton geen kettingkast heeft, is dit wel nodig met een lange broek. De klassieke broekbeschermers met een metalen latje die rond je been draaien leken eerst handiger, maar hielden het niet lang uit. Deze broekbeschermer is ook wat subtieler dan die fluogele dingen, maar toch veilig met de reflectieve strook.

Met al deze aanpassingen is de Brompton echt wel een zeer goede fiets geschikt voor bijna alle gebruik (niet enkel korte stadsritjes). Vorig jaar heb ik meegereden met een fietstocht van 80 km zonder enig probleem!

Vandaag heb ik voor de eerste keer het volledige traject van thuis naar het werk met de fiets afgelegd. Het was prachtig fietsweer en ik had de tijd: het ideale moment om de Brompton eens uit te testen op langere afstanden.

De Brompton heeft met glans de test doorstaan. Velen denken dat een vouwfiets totaal ongeschikt is voor iets anders dan korte stadsritjes. Na een goeie 30 km aan een stuk fietsen kan ik dit tegenspreken: ik kwam fris en zonder ook maar de minste pijn aan op de KHBO.  De Brompton fietst vlot en is comfortabel genoeg om er 2 uur aan een stuk mee te fietsen.

Het grote voordeel van de Brompton is natuurlijk dat ik vanavond niet hoefde terug te fietsen. Niet dat ik daar geen zin meer in had, maar mocht ik het ganse eind terugfietsen zou ik te laat thuis zijn. Dus de terugreis was zoals elke dag: naar het station fietsen, opvouwen en op de trein naar Oostende om daar de Brompton terug uit te vouwen en het laatste stukje over de dijk naar huis te fietsen.

Het is zeker niet de laatste keer dat ik een langere fietsrit gedaan heb met de Brompton. Als het weer zo mooi blijft, zal ik zeker nog regelmatig naar Brugge fietsen. Ik denk er zelfs aan om met de Brompton te reizen. De combinatie Brompton en openbaar vervoer lijkt me ideaal. Misschien ga ik dan wel investeren in een beter zadel, ergonomische handgrepen en een fietskar.

Dit alles om te zeggen dat er dus telkens een heleboel foto’s mee naar huis komen. Dan moet het grote werk nog beginnen: selecteren, bewerken, taggen, benoemen, uploaden … Meestal duurt het eventjes vooraleer de foto’s klaar zijn voor publicatie. Nu liggen er nog altijd een berg foto’s te wachten (soms al van jaren terug) om toch nog maar eens bewerkt en gepubliceerd te worden. Dit weekend heb ik mij eens aan het werk gezet (onder druk van een deadline) om toch een aantal reeksen beschikbaar te stellen.

Reims

In april van dit jaar ben ik met een bus scheidsrechters voor een dagje naar Reims gegaan om wat champagne te gaan proeven. In mijn portfolio en op Flickr vind je hier een aantal foto’s van terug.

Kroatië

In de zomervakantie ben ik meegeweest op fanfarereis met de Olvoband. Dit is de fanfare van de middelbare school waar ik les gevolgd heb. Ook hiervan vind je een aantal foto’s terug op Flickr.

Salamanca – Madrid

En tot slot zijn we met z’n drieën op het einde van de herfstvakantie een medelid van die Olvoband gaan bezoeken in Spanje die daar op Erasmus zit. Ook hiervan vind je nu een aantal foto’s van terug in mijn portfolio en op Flickr.

Ondertussen heb ik ook de foto’s van mijn citytrip naar London begin dit jaar (eindelijk) op het internet gezet. Je kunt ze bekijken in mijn portfolio of rechtstreeks op Flickr. Hieronder alvast een voorproefje.

Hieronder zie je de steden die ik bezocht heb. Ze zullen er zeker niet allemaal opstaan, want na bijna 24 jaar reizen vergeet je er soms al eens eentje. Het is duidelijk dat ik al een groot deel van Europe gezien heb, de oost- en westkust van de VS en de oostkust van Canada. Azië, Zuid-Amerika, Afrika en Australië zijn nog volledig onontgonnen gebieden voor mij. Dit jaar staat Kroatië nog op het programma en Zweden wil ik ook nog zeker eens bezoeken in de niet al te verre toekomst.

Eén van de hoogtepunten van de reis, was een bezoek aan The Comedy Store. Voor mensen die van stand-up comedy houden is dit een aanrader! Dit was de tweede keer dat ik ging, en tweemaal was het fantastisch.

Terry Alderton was voor mij de beste act van de avond. Ik had nog nooit gehoord van hem en voor wie hem niet kent, hieronder een clip van zijn act. Het is wel niet op de avond dat wij er waren, maar de act is gelijkaardig. Het leuke eraan is dat hij inspeelt op zijn publiek. Op zijn site kun je lezen hoe hij voor deze act inspeelde op het publiek die avond.

Click here to view the embedded video.

Als voorproefje alvast een foto van mijn vorige trip naar London.