Iedereen kent wel het sterrensysteem om hotels in te delen. Maar weet je ook wat de sterren precies betekenen?
Vanaf 2012 wordt er een uniform systeem gebruikt doorheen gans Europa. Daarom heeft Easytobook een heel overzichtelijke infografiek gemaakt die mooi aantoont wat je mag verwachten.
Ondertussen heb ik mijn Brompton al 3 jaar en in die tijd heb ik al een aantal aanpassingen doorgevoerd. Hieronder een lijst met de aanpassingen en wat uitleg bij elke aanpassing.
Na mijn val op 6 december, waarbij ik mijn arm gebroken heb, waren ook steunwieltjes van mijn Brompton gebroken. Gelukkig maar, want daardoor was de overige schade beperkt. Die wieltjes zijn immers bedoeld om de schok op te vangen door te breken. Ik zat al een heel tijdje met het idee om Eazy Wheels op mijn Brompton te plaatsen, maar het kwam er maar niet van. Doordat er nu sowieso nieuwe steunwieltjes op mijn Brompton moesten komen, heb ik dan maar van de eerste keer Eazy Wheels gemonteerd. De verbetering is duidelijk merkbaar, het rollen van de Brompton is nu echt easy en geruisloos. De Eazy wheels heb ik via internet gekocht bij SJS Cycles, net zoals de frameclip
Mijn Brompton werd nog niet geleverd met een clip om de achterbeugel vast te zetten. Ook die heb ik geïnstalleerd. Alhoewel de fietsenmaker mij afraadde om dit zelf te doen wegens heel ingewikkeld, heb ik toch maar een poging gewaagd. Volgens wat ik vond op internet was het immers makkelijk te doen. En inderdaad, als je goed de handleiding volgt is het een fluitje van een cent. Door de frameclip scharniert het achterwiel niet meer automatisch naar binnen bij het opheffen, heel handig als je bijvoorbeeld trappen moet doen. Het vouwen vereist nu wel een extra handeling, maar dat gaat ondertussen al automatisch. En door het ingenieuze design kun je het ook altijd uitschakelen door er gewoon aan te draaien.
De oorspronkelijke handvaten van de Brompton zijn eigenlijk niks meer dan een schuimen buisje dat over het stuur wordt geschoven. Echt comfortabel kun je dit niet noemen. Daarom heb ik ze vervangen door de Ergon CG2 S, die een stuk comfortabeler is en onmiddellijk ook nog een tweede handpositie mogelijk maakt door de korte bar-ends. Langer mogen ze echt niet zijn, of ze hinderen bij het vouwen. Nu past het zelfs maar net. Bij het vouwen raakt de linker bar-end zelfs regelmatig de grond. Het stuur van een Brompton is ook niet echt breed, vandaar de S(mall)-variant.
Het standaard zadel is niet meteen goed te noemen. Na de ervaringen met een lederen Brooks-zadel op mijn T300 reisfiets was al snel duidelijk dat er ook zo’n zadel op mijn Brompton moest komen, dus heb ik opnieuw gekozen voor de Brooks B17. Brooks wordt door velen beschouwd als het beste fietszadel dat er bestaat (misschien met uitzondering van wielrenners en mountainbikers). Doordat het een lederen zadel is moet het wel ingereden worden voor een aantal honderden kilometers. Daarna is er geen sprake meer van zadelpijn. Regen is ook niet echt goed voor het zadel, maar aangezien mijn Brompton overal mee naar binnen gaat is dit geen probleem.
Als verlichting en fietscomputer heb ik gekozen voor Knogg. Voornamelijk vanwege hun heel simpel systeem om ze te monteren en weer van de fiets te halen: een soort rubberen lus die je rond elke buis kan rekken.
Voor de verlichting heb ik gekozen voor de Bullfrog, zowel voor- als achteraan. Ze zijn zeker heel erg goed zichtbaar voor de andere weggebruikers en hebben verschillende standen, gaande van constant tot epelipsie-aanval. Om zelf iets te zien zijn ze waardeloos. Voor de weinige keren dat ik dat nodig heb, gebruik ik een Petzl-hoofdlamp.
Als fietcomputer gebruik ik een draadloze Nerd 9. De voordelen hiervan zijn grote cijfers en maar 1 knop: het scherm zelf.
Een Deuter broekbeschermer met velcro maakt het plaatje af. Doordat de Brompton geen kettingkast heeft, is dit wel nodig met een lange broek. De klassieke broekbeschermers met een metalen latje die rond je been draaien leken eerst handiger, maar hielden het niet lang uit. Deze broekbeschermer is ook wat subtieler dan die fluogele dingen, maar toch veilig met de reflectieve strook.
Met al deze aanpassingen is de Brompton echt wel een zeer goede fiets geschikt voor bijna alle gebruik (niet enkel korte stadsritjes). Vorig jaar heb ik meegereden met een fietstocht van 80 km zonder enig probleem!
Vandaag heb ik voor de eerste keer het volledige traject van thuis naar het werk met de fiets afgelegd. Het was prachtig fietsweer en ik had de tijd: het ideale moment om de Brompton eens uit te testen op langere afstanden.
De Brompton heeft met glans de test doorstaan. Velen denken dat een vouwfiets totaal ongeschikt is voor iets anders dan korte stadsritjes. Na een goeie 30 km aan een stuk fietsen kan ik dit tegenspreken: ik kwam fris en zonder ook maar de minste pijn aan op de KHBO. De Brompton fietst vlot en is comfortabel genoeg om er 2 uur aan een stuk mee te fietsen.
Het grote voordeel van de Brompton is natuurlijk dat ik vanavond niet hoefde terug te fietsen. Niet dat ik daar geen zin meer in had, maar mocht ik het ganse eind terugfietsen zou ik te laat thuis zijn. Dus de terugreis was zoals elke dag: naar het station fietsen, opvouwen en op de trein naar Oostende om daar de Brompton terug uit te vouwen en het laatste stukje over de dijk naar huis te fietsen.
Het is zeker niet de laatste keer dat ik een langere fietsrit gedaan heb met de Brompton. Als het weer zo mooi blijft, zal ik zeker nog regelmatig naar Brugge fietsen. Ik denk er zelfs aan om met de Brompton te reizen. De combinatie Brompton en openbaar vervoer lijkt me ideaal. Misschien ga ik dan wel investeren in een beter zadel, ergonomische handgrepen en een fietskar.
Ik hou van reizen en probeer dan ook om zo veel mogelijk op reis te gaan, al is het maar voor een aantal dagen. Elke keer neem ik ook mijn fototoestel mee. Voordien was dit telkens de Nikon D70. Niet altijd even handig om mee te nemen. Voor de laatste reis heb ik mij een Panasonic Lumix LX-3 aangeschaft. Veel beter mee te nemen, maar toch nog alles manueel in te stellen (als je dat wenst, volautomatisch kan ook). Het kwaliteitsverschil is natuurlijk groot, maar het gebruiksgemak ook.
Dit alles om te zeggen dat er dus telkens een heleboel foto’s mee naar huis komen. Dan moet het grote werk nog beginnen: selecteren, bewerken, taggen, benoemen, uploaden … Meestal duurt het eventjes vooraleer de foto’s klaar zijn voor publicatie. Nu liggen er nog altijd een berg foto’s te wachten (soms al van jaren terug) om toch nog maar eens bewerkt en gepubliceerd te worden. Dit weekend heb ik mij eens aan het werk gezet (onder druk van een deadline) om toch een aantal reeksen beschikbaar te stellen. Continue reading
Deze avond vertrek ik voor 10 dagen richting Kroatië met de OLVO-band. Het zal hier dus een tijdje helemaal stil zijn, want het worden ook 10 dagen zonder computer of internet. Ik zal een week verblijven in Fazana (in de buurt van Pula in Istrië). Vandaar staan er uitstapjes gepland naar Motovun, Groznjan, Pula, Rovinj, Porec en Venetië. Op de heenreis is er ook een bezoek aan de grotten van Postojna voorzien. Mijn fototoestel gaat wel mee, dus na de reis zal je hier de foto’s kunnen bekijken.
Ondertussen heb ik ook de foto’s van mijn citytrip naar London begin dit jaar (eindelijk) op het internet gezet. Je kunt ze bekijken in mijn portfolio of rechtstreeks op Flickr. Hieronder alvast een voorproefje.
Wanneer je hobby reizen is, dan kan je op Facebook eigenlijk niet zonder de applicatie Cities I’ve Visited. Met die applicatie kan je alle steden waar je geweest ben snel toevoegen aan een map. Interessanter wordt het als je ook de steden waar je nog naartoe zal gaan aan de map toevoegt. Je kan op die manier dan in contact komen met mensen die daar al geweest zijn, waarbij je ze om advies kan vragen. Vandaar de naam Tripadvisor.
Hieronder zie je de steden die ik bezocht heb. Ze zullen er zeker niet allemaal opstaan, want na bijna 24 jaar reizen vergeet je er soms al eens eentje. Het is duidelijk dat ik al een groot deel van Europe gezien heb, de oost- en westkust van de VS en de oostkust van Canada. Azië, Zuid-Amerika, Afrika en Australië zijn nog volledig onontgonnen gebieden voor mij. Dit jaar staat Kroatië nog op het programma en Zweden wil ik ook nog zeker eens bezoeken in de niet al te verre toekomst.
Ondertussen al bijna een week terug van London, maar het is zo druk dat ik nog geen tijd gehad heb om hier iets te posten.
Eén van de hoogtepunten van de reis, was een bezoek aan The Comedy Store. Voor mensen die van stand-up comedy houden is dit een aanrader! Dit was de tweede keer dat ik ging, en tweemaal was het fantastisch.
Continue reading
