Velen zien de winst van zowel CD&V als N-VA als tegenstrijdig. Ik ga hiermee niet akkoord. Beide partijen streven naar meer bevoegdheden voor Vlaanderen, alleen is de strategie verschillend. CD&V wil gaan voor dialoog (maar met resultaten), terwijl N-VA expansief gebruik wil maken van de bestaande bevoegdheden en wachten tot de Franstaligen vragende partij zijn. Uit deze uitslag concludeer ik dat de Vlaamse kiezer meer Vlaamse bevoegdheden wenst, liefst via dialoog indien mogelijk. Als dat niet lukt (wat de voorbije twee jaar aangetoond hebben), dan is de Vlaamse kiezer bereid om zijn tanden te tonen en het spel harder te spelen.

Anderzijds kiest de Vlaamse kiezer ook duidelijk voor zekerheid, iets wat helemaal niet slecht is en wat niet gelijk staat aan immobilisme. N-VA heeft bewezen heel capabele parlementsleden te hebben, die hard werken. In de Vlaamse regering kan de CD&V eveneens een mooi palmares voorleggen, met Kris Peeters op kop (“Kris was perfect!”, dixit Van Mechelen).

Ik hoop op een coalitie met als sterkhouders de twee winnaars CD&V en N-VA. Als derde partij mag van mij daar gerust SP.A bijkomen om op die manier een evenwichtige regering te hebben (rechts – centrum – links).

Ik ben benieuwd naar de resultaten en doe dan ook graag mee aan dit interessante initiatief. Als je kleur wil bekennen kan je dit doen op de banner in de rechterkolom van deze site. Daar kun je ook de resultaten zien, of je kan rechtsreeks naar de resultaten gaan. Op het moment van schrijven ziet het er zo uit:

UPDATE: De verkiezingen zijn achter de rug, dus is de poll in de rechterkolom ook verdwenen. De laatste dagen voor de verkiezingen heeft PVDA+ de poll overrompeld met stemmen waardoor het resultaat volledig scheefgetrokken werd. Een spijtige zaak, want daardoor werd de poll volledig waardeloos.

photo credit: rockcohen

Ierland is het enige land dat de ratificatie van het verdrag via een referendum laat verlopen. In de Ierse grondwet is immers ingeschreven dat belangrijke beslissingen moeten genomen via een referendum om zo alle burgers rechtstreeks inspraak te geven. Er is hierbij geen stemplicht, maar stemrecht. In Ierland zijn ongeveer 40% van de Ieren gaan stemmen, maar velen daarvan wisten niet waarvoor ze stemden. Enkele gaven dat ook ruiterlijk toe: ze hadden neen gestemd omdat ze het niet snapten! Anderen beweerden dat Europa door dit verdrag Ierland zou verplichten om hun militaire neutraliteit op te heffen of de abortusregeling te versoepelen. Over al deze kwesties wordt met geen woord gerept in het Verdrag van Lissabon. Wanneer minder dan de helft zijn stem uitbrengt, en velen daarvan dan nog eens ongefundeerd stemmen, wat is de draagkracht van zo een referendum dan?

Als ik dit allemaal hoor, stel ik me serieus vragen over het nut om beslissing te mogen nemen zonder enige kennis ter zake. Bij uitbreiding geld dit natuurlijk ook voor verkiezingen. En zoals we zien in Ierland wordt dit niet verholpen door de stemplicht af te schaffen.

Het valt op dat er alsmaar meer op gevoel en niet op basis feiten wordt beslist. Op minder belangrijke vlakken is die trend ook merkbaar via televoting: over alles mogen de kijkers beslissen. Of een restaurant open blijft of niet wordt niet beslist door hun kwaliteiten, maar door hoe ze overkomen op TV; De winnaar van Eurosong wordt enkel nog bepaald door de kijkers en niet langer door een vakjury …

Moeten we niet terug naar een minder vrijblijvende manier van beslissen, waarbij toch enige kennis ter zake vereist is? Wat is jullie menig hierover?

De resultaten zijn gelijkaardig, maar toch niet helemaal hetzelfde. Ik blijf een Democraat, maar moet nu blijkbaar op Hillary Clinton stemmen. Alhoewel het hier blijkbaar over een nieuwe stemtest gaat, is de nummer 2, John Edwards, wel al uit de race gestapt en ook nummer 5, Rudy Guiliani, heeft de handdoek al in de ring geworpen.

Alhoewel wij natuurlijk niet moeten stemmen voor de president van de VS, is het toch interessant om dit kieskompas eens in te vullen. Het duurt maar enkele minuten om de vragenlijst te beantwoorden.

Hieronder de uitkomst voor mij, die niet echt heel verrassend is. Ik wist immers al lang dat ik een Democraat was.