Maandag heb ik in de KHBO een lezing van dokter Luk Swinnen over stress bijgewoond. Hieronder een overzicht van de meest opmerkelijke punten uit zijn betoog.
Wat is stress?
De lezing begon met een medische uitleg van wat stress nu precies is: een autonome functie van de hersenen, een soort reflex. Het is eigenlijk een papje van adrenaline, cortisone en neurotransmitters die aangemaakt worden in de hersenen. In de prehistorie hield stress je alert en gaf je kracht om te reageren. De energie die vrijkomt kon de mens toen kwijt door de vluchten of te vechten. Vandaag de dag raken we die energie niet meer zo snel kwijt. Vroeger sprak men wel eens van positieve en negatieve stress, maar positieve stress is vandaag de dag ook taboe bij de behandeling van stress: stress is altijd negatief. De stoffen die vrijkomen verkorten altijd je leven en dit met 20 jaar! Een positievere noot was dat je de stressreflex kunt beheersen, maar het vergt wel veel oefening. Dokter Luc Swinnen vertelde dat hij tegenwoordig zo goed als nooit nog stress heeft, maar dat hij er toch 15 tot 20 jaar over gedaan heeft om dat te bereiken.
Het grote probleem bij stress is dat het continu aanwezig kan zijn. Voordien kan je gaan anticiperen op een probleem (wat stress veroorzaakt), terwijl je bezig bent kan je gaan interpreteren (waarbij verkeerde interpretaties tot stress kunnen leiden) en nadien kun je dan nog eens gaan evalueren, wat ook stress bezorgt. Je kan dus stress hebben voor, tijdens en na. Er is zelfs geen probleem voor nodig. Een voorbeeld hiervan is een presentatie die je moet doen: voordien ben je al bezig met wat er allemaal kan mislopen, tijdens je presentatie meen je af te leiden uit het gedrag van je publiek dat je slecht bezig bent en nadien ga je de ganse presentatie nog eens evalueren.
Een belangrijke oorzaak van stress is het oordeel van derden. Je telkens afvragen wat “de mensen wel niet zullen denken” leidt gegarandeerd tot stress. Door niet te veel rekening te houden met de mening van anderen kan je al een heleboel stress vermijden. Hiermee wordt niet gezegd dat je je helemaal niets van de anderen moet aantrekken, maar dat je wel je eigen weg moet gaan.