Toen ik pas begon te lopen (ondertussen al 8 jaar geleden, van de iPhone was er nog lang geen sprake) gebruikte ik gewoon een horloge om te timen hoe lang ik moest lopen. Op dat moment ging dat nog over minuten. Al snel vond ik dat dit toch niet echt volstond en wilde ik graag ook hartslag en afstand kunnen meten. Na wat opzoekingswerk viel mijn keuze op een Suunto t3 met footpod om te lopen en een extra fietssensor voor mijn racefiets. Op die manier heb ik een aantal jaren zonder problemen gelopen.

Anderhalf jaar geleden ontdekte ik Runkeeper, een app voor de iPhone die aan de hand van GPS je loopparcours bijhoudt en meteen doorstuurt naar internet. Dit maakt het heel interessant voor mensen die houden van statistieken (ik ben daar één van). Voordien hield ik zelf manueel statistieken bij in een spreadsheet, maar met Runkeeper gaat dit veel sneller met bovendien ook meer gegevens. Het leuke is dat je die statistieken ook kan delen via Twitter en Facebook. Dit zorgt voor extra motivatie. Je kunt zelfs een Streetteam aanmaken met andere gebruikers van Runkeeper om elkaar te volgen en aan te moedigen.

Tot een maand geleden gebruikte ik zowel Runkeeper op mijn iPhone als mijn Suunto (wel zonder footpod, want Runkeeper registreert de afstand via GPS). De Suunto werd eigenlijk enkel nog gebruikt voor hartslag. Maar tijdens de 10 km van Oostende in juni begon de Suunto vreemd te doen en registreerde een gemiddelde hartslag van 120. Mocht dit kloppen, was ik wel in een heel goede conditie! Tijd dus voor een nieuwe hartslagmeter, en waarom dan niet meteen integreren in Runkeeper?

Na wat opzoekingswerk bleek Wahoo sensoren te maken specifiek voor de iPhone, waaronder een hartslagband. Om die te kunnen gebruiken was er ook een ontvanger nodig die je in de dockconnector steekt. Maar daardoor paste mijn iPhone niet meer in het hoesje dat ik had om te lopen, dus maar meteen ook het specifieke Wahoo-hoesje gekocht. Dit alles (hartslagband, ontvanger en hoesje) heb ik gekocht voor € 169,90 Bij Sport-Tiedje.

Na een eerste training met Runkeeper samen met de Wahoo hartslagband werkte alles perfect, maar miste ik toch de hartslagzones van mijn Suunto. Runkeeper belooft wel dat dit komt, maar plakt er geen datum op. Gelukkige heeft Runkeeper recent zijn systeem ook opengezet voor andere apps. Een van die apps is iSmoothRun, en die heeft wel hartslagzones, naast onder meer autopause, grotere (en dus beter afleesbare) cijfers en weerinfo. De laatste trainingen heb ik afgelegd met iSmoothRun en ben nu eigenlijk volledig tevreden met deze oplossing. Alle gegevens worden na mijn training (kan zelfs live als je wil) onmiddellijk geupload naar Runkeeper en als ik thuis kom staan alle statistieken al klaar om bekeken te worden.

Wie mijn vorderingen wil volgen, kan terecht op http://runkeeper.com/user/matthieucalu

En nu ben ik gaan lopen.

In de nieuwe app bestaat die optie ook nog steeds, maar je kunt nu ook kiezen voor een specifieke iPad-krant, aangepast aan de eigenschappen van de iPad. Je kunt vlot navigeren tussen de verschillende katernen, klikken op een kop opent het artikel, je kunt vlot doorheen een artikel scrollen en foto’s kun je fullscreen bekijken. De layout ziet er uit als een krant en is een mooi afgewerkt geheel. Echt een aangename leeservaring.

Ik heb deze morgen op de trein de krant volledig gelezen en ik vind het zelfs aangenamer lezen dan de papieren krant. Het enige wat ik nog mis is de mogelijkheid om een artikel te bewaren en te delen (via mail, Twitter, Facebook of Google+). Filmpjes invoegen zou misschien ook nog een leuke toevoeging zijn, maar dat mis ik eigenlijk niet echt.

Ook het meest recente nieuws kun je opvragen via een knop rechtsboven. Op de trein lukt dat natuurlijk niet, aangezien ik geen 3G op mijn iPad heb.

Op onderstaande filmpje legt De Standaard het zelf uit, maar als je een iPad hebt kun je hem de ganse maand september gratis uitproberen.

De app werkt ook op de iPhone, maar daar is de leeservaring toch niet zo ideaal als op de iPad. Het blijft daar bij de PDF. De mobiele website van De Standaard is dan wel weer heel goed gemaakt.

Lesmateriaal

De iPad is met iBook een ereader, maar niet het soort ereader dat we kennen als de Kindle. En dat maakt het net interessant voor het onderwijs. Daar waar de traditionele ereaders door de eInk beperkt zijn tot statische weergave van boeken, tijdschriften of kranten in zwart-wit, kan het kleurenscherm van de iPad een veel rijkere leeservaring bieden. De toegevoegde waarde van de iPad is dan ook de mogelijkheid tot het toevoegen van audiovisuele content, dynamische content en interactie.  Nu bieden veel uitgevers al extra materiaal aan op een website, maar het zou veel beter zijn om dit allemaal te integreren in één digitaal handboek. Een mooi voorbeeld hiervan is de vook die ik in op mijn microblog besproken heb. Ook het concept van Sports Illustrated is met de iPad perfect mogelijk. Aangezien de iPad het open ePub gebruikt voor zijn ebooks, kan elke leerkracht zonder extra kosten zijn eigen lesmateriaal publiceren.

Daarnaast maakt digitaal lesmateriaal het mogelijk om regelmatig updates door te voeren zonder daarvoor een volledig nieuw boek te moeten publiceren. Je zou zelfs kunnen denken aan huurformules voor handboeken in plaats van het verplicht aankopen van boeken. Ook selecties kopen of huren kan nu veel makkelijker. Om nog maar niet te spreken over de voordelen voor het milieu door het beperken van het papier dat gebruikt wordt.

Het eerste bedrijf dat opgericht is met als doel het maken van digitaal lesmateriaal voor de iPad bestaat reeds: Inkling. En het is niet zomaar een klein bedrijfje, want ze hebben al samenwerkingsverbanden met McGraw-Hill en Pearson. Zij beseffen dat een handboek niet hetzelfde is als een leesboek of een magazine. Een handboek lees je niet van begin tot einde en moet steeds kunnen veranderen en up to date gebracht worden. Navigatie is dus zeer belangrijk. De iPad maakt het ook mogelijk om statistische afbeeldingen te vervangen door interactieve figuren. Tussen de tekst kunnen ook tips, links, opmerkingen en toetsen geplaatst worden. Inkling maakt het mogelijk voor docenten om hoofdstukken digitaal uit te delen en zelfs om te zien waar elke student zit in het handboek. Aan studenten biedt het de mogelijkheid om notities te nemen en die ook te delen met medestudenten. Inkling zal ook geen volledige boeken aanbieden in de iTunes store, maar hoofdstukken die docenten zelf kunnen combineren tot een cursus.

Inkling op de iPad

Ook in Nederland is er al een bedrijf bezig met een framework om PDF’s om te zetten in interactieve boeken met video, kaarten, grafieken enzovoort op de iPad. Het framework noemt Stretchpad en is zowel bedoeld voor kranten, tijdschriften als educatieve uitgaves.

Mobiliteit

In tegenstelling tot een laptop of zelfs netbook weegt de iPad heel weinig (700 gram). Heel makkelijk dus om mee te nemen in een tas, daar waar nu veel studenten klagen over het extra gewicht dat ze telkens moeten meezeulen. Het feit dat een iPad 10u meegaat (of zelfs meer dan 140u voor muziek) betekent ook dat hij niet opgeladen hoeft te worden tijdens de les. ‘s avonds aan de stroom hangen is voldoende om hem de volgende dag te kunnen gebruiken zonder een stopcontact. Ook dit is vandaag de dag nog een groot struikelblok bij het gebruik van laptops in de lessen.

Daarnaast is de iPad heel makkelijk overal te gebruiken en met de toevoeging van 3G kan je er ook overal mee online. Zo kan een student een artikel of een stuk lesmateriaal lezen op de trein en er wat notities bij nemen, de notities van de les doornemen of zelfs voor het examen nog vlug even de leerstof doornemen. Men heeft de mond vol van overal en altijd leren, maar met de iPad wordt dit nu voor het eerst ook echt mogelijk.

Veiligheid en stabiliteit

Er komt veel kritiek op het gesloten apps-systeem dat Apple gebruikt voor de iPhone/iPod touch en nu ook gebruikt voor de iPad. Daardoor zou de gebruiker beperkt worden in zijn mogelijkheden. Zelf heb ik nog geen last gehad van die beperkingen, maar belangrijker is dat dit systeem zorgt voor een stabiel en simpel te gebruiken apparaat. Dit zou ook betekenen dat er veel minder softwareproblemen zijn met studentenlaptops, geen virussen, één plaats om de juiste applicaties te vinden en eenduidigheid qua installatie. Nu moeten we voor elk softwarepakket dat de studenten op hun laptop moeten gebruiken een handleiding schrijven voor de installatie. Met de iPad beperkt zich dit tot een link naar de applicatie in de App Store. Daarnaast is een iPad natuurlijk direct bruikbaar wanneer je het uit je tas haalt, daar waar het toch enkele minuten duurt voor een laptop opgestart is (en op het einde van de les weer afgesloten is).

Notities nemen

De iPad beschikt over een virtueel keyboard dat volgens de eerste berichten redelijk goed is, maar daarnaast heeft het de mogelijkheid om er een extern toetsenbord aan te koppelen. Hierdoor is de iPad meteen ook geschikt voor het nemen van notities in de les. Het grote voordeel ten opzichte van een laptop is hier het touchscreen: grafieken of schema’s kunnen simpelweg met je vingers  in de notities ingevoegd worden. De microfoon die ingebouwd is in de iPad kan daarbij ook nog eens de lessen opnemen zodat de student later kan terugluisteren. We zouden zelfs kunnen denken aan spraaksoftware die de  lessen onmiddellijk omzet in tekst, die de student dan eventueel hier en daar kan bijsturen.

Sommigen zeggen dat de iPad enkel geschikt is om materiaal te consumeren, maar niet te produceren. Als je kijkt naar het iWork-pakket van Apple op de iPad, lijkt me dit helemaal niet het geval. Met Pages krijg je alle mogelijkheden van een tekstverwerker, met Numbers een volledig rekenblad en met Keynote de beste presentatiesoftware. Ondertussen zijn de eerste notitie-apps al beschikbaar op de iPad, zoals CourseNotes (waarvan je een filmpje hieronder kan bekijken) of Audiotorium waarbij ook de spraak wordt opgenomen.

Presenteren

Dankzij de Keynote app en de VGA-adapter kun je met de iPad presentaties maken en ze ook geven. In de eerste plaats kunnen leerkrachten dit gebruiken om lesmateriaal te presenteren, maar dan zonder een laptop mee te nemen of een vaste pc te gebruiken. Dit biedt ook de mogelijkheid om studenten in de les presentaties te laten maken op hun iPad en die dan te laten aansluiten aan de projector om bijvoorbeeld een spreekbeurt te geven.

Het relatief grote touchscreen van de iPad met een zeer grote kijkhoek maakt het ook mogelijk dat meerdere studenten samen aan één iPad werken. Zo kunnen ze bijvoorbeeld makkelijk per twee een artikel/foto/filmpje bekijken en ook allebei de iPad bedienen.

Interactie

Ik zie ook nog een voordeel op het gebied van interactie tussen studenten en docent. Elke leerkracht zal het ermee eens zijn dat opengeklapte laptops voor een muur zorgen tussen de studenten en de docent. De studenten zitten veilig achter hun scherm en de docent kan niet zien wat de student aan het doen is. In een auditorium wordt het helemaal erg: daar zie je als docent de studenten soms niet zitten achter hun laptopscherm. Doordat de iPad plat op de bank ligt (of onder een lichte hoek met een hoes) komt die muur te vervallen. De situatie keert terug naar die zoals met boeken en notities op papier. Voor veel leerkrachten zal dit waarschijnlijk ook makkelijker te aanvaarden zijn dan laptops in de les. Het contact met de studenten zal terug beter zijn.

Apps

Een belangrijke factor bij het al dan niet slagen van de iPad zal bij de ontwikkelaars van software liggen: het is hun taak om het apparaat te vervolmaken. Als zij het potentieel van de iPad ten volle benutten en een heleboel nuttige en inventieve applicaties ontwikkelen zal de iPad ongetwijfeld een succes worden. Gebeurt dit niet, dan blijft het potentieel onaangesproken en zal de iPad waarschijnlijk geen tweede iPhone-succes worden. Gezien de innovatieve apps die er verschenen zijn voor de iPhone  en de eerste apps voor de iPad heb ik er echter het grootste vertrouwen in.

Multitasking

De iPad zal binnenkort met het iPhone OS 4 multitasking ondersteunen. Sommigen beweren dat de multitasking die Apple toelaat, niet echt multitasking is. Je kunt het inderdaad niet vergelijken met multitasking op een pc waarbij allerlei vensters om je aandacht vragen, maar dit vind ik net een voordeel. Hierdoor kun je gefocust werken, zonder constant afgeleid te worden. Het is al meermaals aangetoond dat mensen niet kunnen multitasken.

Prijs

Misschien hetgeen de meeste mensen verwonderde was de prijs: voor slechts $499 heb je al een iPad. Voor het onderwijs lijkt 3G me niet noodzakelijk en met 16GB kom je ook al een heel eind. In euro’s zal de prijs waarschijnlijk nog iets lager liggen (ik schat €449) en voor het onderwijs zal je er waarschijnlijk ook nog eens onderwijskorting op krijgen. Hierdoor is de iPad heel betaalbaar: goedkoper dan een laptop en maar net ietsje duurder dan een netbook.

Kritiek

De meeste kritiek die je hoort op de iPad gaat over het ontbreken van Flash (nu multitasking eraan zit te komen). Nochtans ben ik daar zelf wel tevreden mee, want Flash vraagt enorm veel van een computer en met HTML5 is er een veel betere oplossing. Een mooie quote die ik las over het ontbreken van flash, kan ik volledig onderschrijven: It’s not an omission, it’s a mission. En die missie lijkt goed te lukken, als je naar de lijst van sites kijkt die al overgeschakeld zijn op HTML5.

     

| View | Upload your own

Er is ook een filmpje, speciaal voor de iPod (met het intro-liedje en alle overgangen).

Lees meer op:

• De Standaard
• De Tijd
• De Redactie

En het ziet er naar uit dat de ACU niet de enige universiteit zal zijn die de Iphone omarmt als leermiddel. Op vraag van de universiteiten heeft Apple al meerdere van hen bezocht om de iPhone voor te stellen. Dit is trouwens niet het eerste initiatief van Apple om een product geschikt te maken voor universiteiten. Zo bestaat iTunes U al een tijdje, een aparte onderdeel van de iTunes Store waar studenten van verschillende universiteiten (en soms ook andere geïnteresseerden) lesmateriaal kunnen afhalen. Die iTunes U zou trouwens ook de ruggengraat vormen van de integratie van de iPhone in het onderwijs. Het zou dus zeer goed kunnen dat we binnenkort nog andere universiteiten een gelijkaardige integratie zien aanbieden.

Op de ACU – waar het project de naam ACU Connected kreeg – zal de iPhone onder andere gebruikt worden voor volgende dingen:

• vervanging van introductiesessie (alle informatie staat op de iPhone en iTunes U)
• projectbeheer / klasopdrachten
• testen of quizzen in real-time afleggen in de les
• Documenten raadplegen
• boekenlijsten opvragen
• lessenroosters opvragen
• inschrijven voor lessen
• de weg tonen op de campus
• eten bestellen en betalen
• het saldo op de rekening van de universiteit raadplegen
• Berichten doorsturen naar studenten en personeel
• klaslijsten voor docenten, waarbij ze via de iPhone opdrachten kunnen toewijzen

Er zijn ondertussen al 15 webapplicaties geschreven voor de iPhone. Daarnaast blijft een computer wel noodzakelijk voor de registratie van de iPhone en het downloaden van materiaal via iTunes U (al zal dit op termijn waarschijnlijk ook zonder computer kunnen).

In onderstaande filmpjes zie je de visie van de ACU op het gebruik van de iPhone op de universiteit. Zeker de moeite waard.

Mensen die dit filmpje op hun iPhone of iPod touch willen bekijken, kunnen een aangepaste versie downloaden.

Op Helikon staat ondertussen al een lijstje van gewenste applicaties voor de iPhone of iPod touch voor het onderwijs. Dit naar aanleiding van de Software Development Kit (SDK) die Apple binnenkort volledig loslaat op het grote publiek.

Welke applicatie voor het onderwijs zou jij graag zien op de iPhone of iPod touch? Zie jij een toekomst voor de iPhone of iPod touch in het onderwijs? Laat het weten in de comments.

Het systeem werkt via Channl.tv. Die dienst is momenteel ook nog in beta, maar je kan er wel een account aanvragen. Je kan dan met die account inloggen via de Apple TV, of op de site zelf kijken. Ik wacht momenteel op de uitnodiging die ik aangevraagd heb, maar aangezien ik geen Apple TV heb, kan ik het niet volledig uittesten. Wie heeft dit wel al volledig getest?

Disk Inventory X toont je harde schijf op een grafische manier, waarbij de bestandsoorten elk hun kleur krijgen. Op die manier zie je meteen welke bestanden het meeste schijfruimte innemen. Daarnaast heb je aan de linkerkant ook de mappenstructuur, gesorteerd volgens bestandsgrootte. Zo kan je meteen de grootste bestanden gaan verwijderen om direct veel ruimte te winnen. Zo zag mijn harde schijf er uit voor de grote kuis:

De grote slokop linksboven in het paars is mijn virtuele Windows XP installatie via VMware Fusion (goed voor 14 GB). Het langwerpig roestkleurig vlak eronder is mijn Aperture-bibliotheek (5 GB). De verschillende roestkleurige vlakken rechtsonder zijn swapfiles en het sleepimage (samen 10 GB).

Dankzij Timemachine hoef je ook niet meer zoveel te twijfelen of je een bestand al dan niet kan wissen. Mocht je het bestand ooit nog nodig hebben, kan je het nog altijd terughalen. Op deze manier heb ik snel wat schijfruimte kunnen vrijmaken, zodat ik nu een iets comfortabelere 6,9 GB vrij heb.