De filosofie van Web 2.0 kan ook doorgetrokken worden naar de muziek. Mia Rose is hier een mooi voorbeeld van. Zoals zovelen plaatste zij een video van haar muzieknummer online op Youtube:

Daarna kwam een drummer (die ze niet kent) op YouTube langs en plaatste er een drumlijn onder:

Tenslotte kwam er ook nog een basgitarist langs en plaatste er nog een baspartituur onder:

Als dit hele verhaal klopt is het een prachtig voorbeeld van hoe Web 2.0-toepassingen individuen van over gans de wereld kunnen samenbrengen om samen iets nieuws te creëren. Ik zeg wel degelijk: als dit klopt. Het verhaal wordt op internet immers in twijfel getrokken. Het zou best een marketingtruc kunnen zijn, waarbij de muzikanten in kwestie elkaar wel kenden en dit zo afgesproken hadden. Het heeft Mia Rose immers geen windeieren gelegd, want ze is al aangesproken door een platenmaatschappij. Mocht het toch een marketingtruc zijn, dan bewijst Web 2.0 dat het een geschikt kanaal is voor creatieve marketing. Mia Rose is immers zeer snel populair geworden.