Zaterdagnamiddag heb ik mijn gratis bon uit de Standaard voor de tentoonstelling Dit is onze geschiedenis! in Tour & Taxis maar eens gebruikt. Het was de eerste maal dat ik het volledig gerestaureerde koninklijk pakhuis op de site van van Tour & Taxis zag en ik moet toegeven dat het er prachtig uitziet.

De tentoonstelling zelf dan. Het is een expo over Europa die de 50-jarige geschiedenis verteld. De tentoonstelling begint bij het einde van de Tweede Wereldoorlog in 1945 en eindigt met enkele actuele thema’s waarmee de Europese Unie geconfronteerd wordt. Het gaat niet zozeer over de geschiedenis van de Europese instellingen, maar wel over de geschiedenis van de verschillende landen van de EU en hun gezamenlijke weg naar vrede.

De tentoonstelling gebruikt een brede waaier aan middelen om de geschiedenis van Europa uit de doeken te doen. Er zijn uit elke periode gebruiksvoorwerpen te vinden, er ligt een omvergeworpen bronzen standbeeld van Stalin, je zit in een Belgische DC-3 te luisteren naar verhalen van Belgen die Congo ontvluchtten bij de onafhankelijkheid en even later kom je in een Spaanse gevangenis terecht.

De tentoonstelling wordt grotendeels opgehangen aan de verhalen van 27 Europeanen aan wie je in het begin voorgesteld wordt en die elk doorheen de tentoonstelling hun eigen verhaal vertellen in een videoboodschap. Spijtig genoeg stond er bij ongeveer de helft van de boodschappen “Coming soon”, terwijl de tentoonstelling toch al meer dan een maand open is.

Wat me onmiddellijk opviel was het weinig aantal bezoekers, zeker voor een zaterdagnamiddag. Het overgrote deel van de tijd was ik alleen in een zaal. De tentoonstelling wordt vaak gepromoot als zijnde zeer interactief, maar dat viel al bij al nogal magertjes uit. Af en toe heb je interactieve opstellingen, maar meestal is het toch gewoon lezen, kijken en luisteren. Maar daarom is de tentoonstelling zeker niet minder interessant.

De samenhang van de zalen was niet altijd duidelijk, maar vooral de borden met uitleg waren niet altijd op de beste plaats opgehangen. Zo staat de uitleg voor een bepaalde zaal soms bij de uitgang van de zaal, zodat je pas weet waarover het hing nadat je alles bekeken hebt. Soms hangen de borden ook te laag of op onhandige plaatsen. Het moet wel gezegd dat er voldoende uitleg aanwezig is en die ook informatief is.

Als conclusie kan ik wel stellen dat het een interessante tentoonstelling is, die zeker de moeite waar is als je meer wenst te weten over de gemeenschappelijke geschiedenis van de landen van de EU. Wie de tentoonstelling wil gaan bekijken, kan dat nog tot 23 maart 2008.